شيراز به واسطه ي هنرمندان و دانشمندانش به معرفت و دانش و شعر، به واسطه ي طبيعتش به گل و بلبل هاي خوش الحان و روزگاري نيز به شراب شُهره بوده است. کهن ترين شراب دنيا به ديرينگي هفت هزار سال از ميان سبوهايي در اطراف شيراز کشف شده است.
عمده اهالي شيراز يهودي و مسيحي بوده اند. اين شهر را بايد شهر انديشه و هنر خواند چه که در دوران هاي تاريخ، انديشمندان و شاعران و گنوسيان بسياري در آن زاده و بزرگ شده اند و هر يک به جايگاهي متعالي دست يازيده اند.
مردمان بسياري در سراسر دنيا با سعدي و حافظ، اين دو شاعر نامدار شيرازي آشنا هستند. شاهکارهاي حيرت آور آن ها سرمشق شاعران و اديبان بسياري بوده و شگفت نيست اگر گُوته، اين شاعر و متفکر بزرگ آلماني، در آثار خود به تحسين حافظ برخاسته باشد.
شيراز شهر گل هاي سرخ و هزاردستان، شهر شاعران و حکيمان، جنگجويان و حاکمان، شهر باغ هاي پرميوه، زيبارويان و شکوفه هاي خوشبوست؛ شهري با بناهاي به يادگارمانده از تاريخ... بستر شاهنشاهي باشکوه هخامنشيان.